โรแมนติก

สามปีที่ผ่านมากับ ณัฐณิชา เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของผม ทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมาเห็นหน้าเธอ ทุกคืนที่ได้นอนฟังเสียงหายใจของเธอ คือสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่าชีวิตมีความหมาย

วันครบรอบปีที่สาม เธอบอกผมว่าจะทำเซอร์ไพรส์ ผมกลับมาถึงบ้านตอนเย็น บ้านถูกตกแต่งด้วยเทียนและกุหลาบสีแดงเต็มห้อง กลิ่นอาหารโปรดของผมลอยมาจากครัว

มื้อค่ำสุดพิเศษ

เธอสวมชุดแดงสวยงาม ยิ้มให้ผมด้วยตาที่เป็นประกาย บนโต๊ะมีไวน์แดงและอาหารที่เธอทำเองทุกจาน เราสองคนนั่งกินด้วยกัน คุยเรื่องความทรงจำดีๆ ตลอดสามปีที่ผ่านมา

หลังอาหาร เธอดึงมือผมไปนั่งที่โซฟา เราเปิดหนังโป๊ดูด้วยกัน แล้วเธอก็บอกว่า «มีของขวัญให้นะ» ผมหัวเราะว่าตัวเธอเองก็คือของขวัญที่ดีที่สุดแล้ว เธอหัวเราะเบาๆ แล้วเอนตัวมาหาผม

คืนที่ไม่มีวันลืม

เปลวเทียนสาดแสงนวลๆ เสียงดนตรีแจ๊สที่เธอเลือกเปิดไว้ สร้างบรรยากาศที่แสนโรแมนติก เราสองคนเข้าหากันอย่างเป็นธรรมชาติ ด้วยความรักและความเชื่อใจที่สะสมมาตลอดสามปี

คืนนั้นเราทำในสิ่งที่คู่รักควรจะทำ ด้วยความรักที่ล้นเปี่ยมและความเข้าใจกันและกัน ทุกการสัมผัสมีความหมาย ทุกการกอดเต็มไปด้วยความรู้สึก

ตอนเช้าตื่นขึ้นมา เธอยังนอนอยู่ข้างๆ ผม ผมมองหน้าเธอและรู้ว่า นี่คือคนที่ผมอยากตื่นขึ้นมาเห็นทุกเช้าไปตลอดชีวิต สองปีต่อมา ผมขอเธอแต่งงาน เธอบอกว่าใช่แนวโรแมนติกคู่รักแบบนี้ ลองแวะไปดูกันได้เลย

ผมไม่ใช่คนที่มักจะคุยกับคนแปลกหน้า แต่วันนั้นบนรถไฟสายเหนือที่มุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ ทุกอย่างกลับต่างออกไป เธอนั่งลงข้างๆ ผมพร้อมกับกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ทำให้ผมหันมองโดยไม่ตั้งใจ

อารียา เธอแนะนำตัวเองว่าอย่างนั้น นักท่องเที่ยวเดี่ยวที่ชอบขึ้นรถไฟมากกว่าเครื่องบิน เพราะได้เห็นวิวและได้พบผู้คนน่าสนใจ

บทสนทนาที่ไม่มีที่สิ้นสุด

เราคุยกันตั้งแต่สถานีหัวลำโพงจนรถไฟแล่นผ่านกาญจนบุรี เรื่องราวของเธอน่าสนใจมาก เธอทำงานเป็นนักถ่ายภาพอิสระ เดินทางทั่วประเทศเก็บภาพชีวิตผู้คน

เมื่อคืนลงมา ไฟในตู้นอนหรี่ลง แต่เราก็ยังคุยกันต่อเบาๆ พลางเปิด AV ซับไทย ดูกันบนแล็ปท็อปของเธอ เรื่องของความฝัน ของชีวิต ของสิ่งที่เราต้องการ

คืนบนรถไฟ

รถไฟแล่นผ่านป่าและภูเขา เสียงล้อกลิ้งบนรางสร้างจังหวะ เธอเอนกายพิงไหล่ผมบอกว่าง่วง แต่ไม่อยากหยุดคุย ผมอยู่นิ่งๆ รับน้ำหนักเธอ รู้สึกถึงไออุ่นของใครสักคนที่ไม่คุ้นเคยแต่กลับรู้สึกคุ้นชิน

คืนนั้นเราไม่ได้นอนหลับสักมากนัก แต่ความทรงจำจากคืนนั้นยังคงติดอยู่ในใจผมมาจนถึงทุกวันนี้

เมื่อรถไฟเข้าสถานีเชียงใหม่ยามเช้า เธอบอกว่า ขอบคุณนะ สำหรับคืนที่ดี แล้วเดินออกไปพร้อมกระเป๋าและกล้องของเธอ ผมยืนมองจนเธอหายเข้าไปในฝูงชน ใจหวังว่าจะได้พบเธออีกครั้ง

เราตัดสินใจไปเที่ยวทะเลสองคน เลือกกระบี่เป็นจุดหมาย เช่าวิลล่าเล็กๆ ติดชายหาดส่วนตัว

มณีรัตน์ ชอบทะเลมาพักใหญ่แล้ว เธอวิ่งลงน้ำก่อนที่กระเป๋าจะวางถึงพื้น ผมยืนมองเธอหัวเราะสนุกอยู่ในน้ำใส รู้สึกว่านี่คือภาพที่อยากเก็บไว้ในความทรงจำตลอดไป

โรแมนติกริมทะเล

ตอนเย็นเราเดินเล่นริมหาด เก็บเปลือกหอย ดูพระอาทิตย์ตก กินอาหารทะเลสดๆ ที่ร้านริมหาด ไวน์แก้วเล็กๆ กับเสียงคลื่นทะเลเป็นดนตรีประกอบ

กลางคืนเราเดินออกไปนอนดูดาวบนชายหาด เธอนอนพิงไหล่ผม นิ้วสองคนประสานกัน ดาวเต็มฟ้า เสียงทะเลเบาๆ พลางเปิด xxx ดูบนมือถือเพื่อเพิ่มบรรยากาศ

คืนที่แสนพิเศษ

เธอกระซิบบอกว่า 'อยากให้วันนี้ไม่มีวันจบ' ผมพูดตอบว่า 'ก็ไม่ต้องจบ' แล้วเราก็เข้าไปในวิลล่า ได้ยินเสียงทะเลตลอดทั้งคืน บางทีสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตก็ง่ายแค่นี้เอง ทะเล คนที่รัก และคืนที่ไม่มีจุดสิ้นสุด

ทริปแคมปิ้งที่ดอยอินทนนท์ เพื่อนกลุ่มใหญ่ที่ตอนแรกจะมาด้วยกันยกเลิกกันเกือบหมด เหลือแค่ผมกับ สิริกาญจน์

เราลังเลกันอยู่เล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจไปสองคน เธอบอกว่า 'ไม่ได้แย่เลย บางทีน้อยคนก็ดีกว่า'

คืนใต้สวรรค์

เราตั้งเต็นท์ใกล้ลำธาร อากาศหนาวเย็นพอดี ไฟแคมป์ส่องสว่าง เราสองคนนั่งอยู่หน้าไฟ ดื่มโกโก้ร้อนๆ มองดาวบนท้องฟ้า

เธอชี้ดาวต่างๆ อธิบายเรื่องกลุ่มดาว ผมฟังเสียงเธออย่างตั้งใจ แต่จริงๆ แล้วผมกำลังมองดวงตาของเธอที่สะท้อนแสงดาว

ความอบอุ่นในคืนหนาว

เมื่ออากาศหนาวขึ้น เราก็เข้าเต็นท์ ซิปเต็นท์ปิดกั้นลมหนาว ไออุ่นของสองคนสร้างบรรยากาศที่ดีที่สุดในชีวิต เธอบอกว่า 'ขอบคุณที่พาไป' ผมบอกว่า 'ขอบคุณที่ยังอยู่' เธอยกมือถือขึ้นมาเปิดให้ดูว่าปกติเวลาเหงาๆ เธอชอบดูดูหนังเอวี แต่คืนนี้ไม่ต้องดูแล้ว แล้วคืนนั้นก็กลายเป็นหนึ่งในคืนที่ดีที่สุดในชีวิต

ช่วงเตรียมสอบปลายภาค พ่อแม่จ้างครูสอนพิเศษให้ผมเรียนคณิตฯ เพิ่ม เธอชื่อ ครูฝน อายุ 27 ปี เพิ่งจบปริญญาโทด้านคณิตศาสตร์จากมหาวิทยาลัยชื่อดัง หน้าตาดี บุคลิกดี และอธิบายเก่งจนผมนิสัยเสียอยากนั่งเรียนทุกวัน

ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เธอจะมาถึงบ้านตอนบ่ายสอง เราสองคนนั่งเรียนด้วยกันที่โต๊ะในห้องสมุด เธอแต่งตัวสุภาพแต่ดูดี กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเธอลอยอยู่ในห้องเสมอ

บทเรียนที่มากกว่าคณิตฯ

เดือนที่สอง เราสองคนเริ่มคุยเรื่องอื่นนอกจากการเรียน เธอเล่าความฝันว่าอยากเป็นนักวิจัย แต่ก็รักการสอนเด็กๆ ผมฟังและเข้าใจว่าเธอเป็นคนที่มีความลึกซึ้งมากกว่าที่เห็น

วันหนึ่งที่ฝนตกหนักจนไม่สามารถกลับบ้านได้ เธอต้องรอฝนซาที่บ้านผม พ่อแม่ผมออกไปต่างจังหวัด เราสองคนนั่งคุยกันในห้องนั่งเล่น กินขนมและดูหนัง

ช่วงเวลาพิเศษ

เสียงฝนดังกระหึ่ม แสงไฟในห้องสลัวๆ และความใกล้ชิดของเราทั้งสองบนโซฟาตัวเดียวกัน ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เธอเอนหัวพิงไหล่ผม ผมได้กลิ่นหอมของผมเธอที่ล้างมาสดๆ

ผมค่อยๆ หันมามองเธอ สายตาเราสบกัน เธอไม่ได้หันหนี นิ้วเล็กๆ ของเธอค่อยๆ เอื้อมมาจับมือผมไว้ เธอเล่าให้ฟังเบาๆ ว่าปกติเวลาอยู่บ้านคนเดียวตอนฝนตกแบบนี้มักจะชอบเปิดดูคลิปxxxแก้เหงา แต่คืนนี้ไม่ต้องแล้ว ทั้งสองรู้ว่าเกินกว่าความสัมพันธ์ครูนักเรียนแล้ว

คืนนั้นผมเรียนบทเรียนที่ไม่มีในตำราเรียนเล่มไหน บทเรียนที่สอนโดยครูฝน ที่ทำให้ผมจำไปตลอดชีวิต ปีถัดมาผมสอบผ่านด้วยคะแนนสูงสุดในห้อง แต่สิ่งที่ผมจำได้ดีกว่านั้นคือรอยยิ้มของเธอในคืนฝนตก

ทริปทะเลคนเดียวที่ผมวางแผนเอาไว้เพื่อพักผ่อนจากความเครียดสะสมหลายเดือน กลายเป็นการเดินทางที่เปลี่ยนมุมมองชีวิตทั้งหมด เมื่อผมได้พบกับ นาว สาวท้องถิ่นอายุ 25 ปีที่รักทะเลและชอบถ่ายภาพพระอาทิตย์ตกเหมือนกัน

เราเจอกันครั้งแรกบนหาดตอนเช้าตรู่ เธอนั่งถ่ายรูปอยู่คนเดียวบนหิน ผมขอถ่ายรูปด้วยแล้วก็ชวนคุย บทสนทนาเริ่มต้นง่ายๆ จากความชอบร่วมกัน

วันที่สองริมทะเล

นาวรับอาสาพาผมไปจุดซ่อนเร้นที่นักท่องเที่ยวทั่วไปไม่รู้จัก เราขับมอเตอร์ไซค์ไปตามทางเลียบชายฝั่ง ลมทะเลพัดผ่านผมของเธอ กลิ่นเกลือและกลิ่นของเธอผสมกันอยู่ในอากาศ

จุดที่เธอพาไปคือหาดเล็กๆ ที่มีก้อนหินใหญ่ล้อมรอบ คลื่นเบาๆ ซัดขึ้นมาบนทรายขาว ไม่มีใครอื่นอีกเลย เราสองคนนั่งมองทะเลด้วยกันในความเงียบที่สบายใจ

คืนสุดท้ายใต้แสงดาว

คืนสุดท้ายก่อนผมกลับกรุงเทพฯ เธอชวนออกมานั่งริมหาดดูดาว เราจุดแคมป์ไฟเล็กๆ และเธอนำกีตาร์มาดีด เสียงเพลงผสมกับเสียงคลื่น สร้างบรรยากาศที่ไม่มีคำพูดใดบรรยายได้

แสงไฟกระพริบเงาบนใบหน้าของเธอ ดวงตาของเธอส่องแสงเหมือนดาวบนท้องฟ้า เธอวางกีตาร์ลงแล้วหันมามองผม เธอบอกว่าปกติเวลามานั่งทะเลเหงาๆ ก็มักจะเปิดxhamsterดูบ้าง แต่คืนนี้มีผมมาอยู่เป็นเพื่อนแล้วมันดีกว่าเยอะ ไม่มีคำพูดใดจำเป็นอีกต่อไป

คืนนั้นริมทะเล ใต้แสงดาวที่สว่างไสว ทั้งสองของเราค้นพบบางสิ่งที่แสนพิเศษ ผมกลับกรุงเทพฯ ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยม รู้ว่าทะเลแห่งนี้อาจฉุดผมกลับมาอีกครั้ง เพราะมีบางอย่างที่ทิ้งไว้ที่นี่เรียบร้อยแล้ว