รถไฟ

ผมไม่ใช่คนที่มักจะคุยกับคนแปลกหน้า แต่วันนั้นบนรถไฟสายเหนือที่มุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ ทุกอย่างกลับต่างออกไป เธอนั่งลงข้างๆ ผมพร้อมกับกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ทำให้ผมหันมองโดยไม่ตั้งใจ

อารียา เธอแนะนำตัวเองว่าอย่างนั้น นักท่องเที่ยวเดี่ยวที่ชอบขึ้นรถไฟมากกว่าเครื่องบิน เพราะได้เห็นวิวและได้พบผู้คนน่าสนใจ

บทสนทนาที่ไม่มีที่สิ้นสุด

เราคุยกันตั้งแต่สถานีหัวลำโพงจนรถไฟแล่นผ่านกาญจนบุรี เรื่องราวของเธอน่าสนใจมาก เธอทำงานเป็นนักถ่ายภาพอิสระ เดินทางทั่วประเทศเก็บภาพชีวิตผู้คน

เมื่อคืนลงมา ไฟในตู้นอนหรี่ลง แต่เราก็ยังคุยกันต่อเบาๆ พลางเปิด AV ซับไทย ดูกันบนแล็ปท็อปของเธอ เรื่องของความฝัน ของชีวิต ของสิ่งที่เราต้องการ

คืนบนรถไฟ

รถไฟแล่นผ่านป่าและภูเขา เสียงล้อกลิ้งบนรางสร้างจังหวะ เธอเอนกายพิงไหล่ผมบอกว่าง่วง แต่ไม่อยากหยุดคุย ผมอยู่นิ่งๆ รับน้ำหนักเธอ รู้สึกถึงไออุ่นของใครสักคนที่ไม่คุ้นเคยแต่กลับรู้สึกคุ้นชิน

คืนนั้นเราไม่ได้นอนหลับสักมากนัก แต่ความทรงจำจากคืนนั้นยังคงติดอยู่ในใจผมมาจนถึงทุกวันนี้

เมื่อรถไฟเข้าสถานีเชียงใหม่ยามเช้า เธอบอกว่า ขอบคุณนะ สำหรับคืนที่ดี แล้วเดินออกไปพร้อมกระเป๋าและกล้องของเธอ ผมยืนมองจนเธอหายเข้าไปในฝูงชน ใจหวังว่าจะได้พบเธออีกครั้ง