นางยาม

คอนโดที่ผมอยู่มีนางยามกลางคืนคนใหม่ย้ายมาประจำอยู่สองสัปดาห์แล้ว เธอชื่อ แพรว อายุ 24 ปี รูปร่างสูงโปร่ง ผมดำยาว และดวงตาที่มีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก ทุกครั้งที่ผมกลับดึกและต้องผ่านเคาน์เตอร์รักษาความปลอดภัย เธอจะยิ้มให้ผมเสมอ

คืนหนึ่งผมกลับบ้านดึกเป็นพิเศษ เพราะดักรถติดอยู่นานกว่าสองชั่วโมง เห็นเธอนั่งอ่านหนังสืออยู่คนเดียว ผมเลยหยุดคุยด้วยสักพัก

บทสนทนาในยามวิกาล

เราคุยกันอยู่เกือบชั่วโมง เธอเล่าให้ฟังว่าเรียนจบมาแล้วแต่ยังหางานประจำในสายที่ตัวเองเรียนไม่ได้ เลยรับงานนี้ไปก่อน เสียงเธอมีความอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยความมั่นใจในแบบที่น้อยคนจะมี

ผมบอกว่าจะลงไปซื้อน้ำที่ตู้ด้านล่าง แล้วถามเธอว่าต้องการอะไรไหม เธอมองซ้ายมองขวาแล้วแอบยิ้ม บอกว่าปกตินั่งดึกๆ ง่วงๆ ก็จะแอบดูxnxxในมือถือแก้ง่วง แต่ถ้าได้น้ำเย็นๆ สักขวดก็คงดี นั่นทำให้ผมรู้สึกว่าเราเริ่มสนิทกันมากขึ้นและเห็นมุมขี้เล่นของเธอ

ความใกล้ชิดที่ไม่คาดคิด

คืนถัดมา ผมกลับดึกอีกครั้ง คราวนี้ผมแวะซื้อกาแฟสองแก้วมาฝากเธอด้วย สีหน้าเธอเปลี่ยนไป รอยยิ้มกว้างกว่าเดิม ดวงตาส่องประกายด้วยความดีใจ

เราคุยกันนานกว่าเดิม เธอเล่าความฝันและเป้าหมาย ผมฟังโดยไม่รีบตัดสิน ความจริงใจของกันและกันทำให้ทุกอย่างรู้สึกเป็นธรรมชาติอย่างน่าประหลาด

ใกล้ตี 2 เธอบอกว่าต้องขึ้นตรวจรอบคอนโด และผมรับอาสาร่วมไปด้วยเป็นเพื่อน ความเงียบยามวิกาล แสงจันทร์ที่สาดลงมาบนดาดฟ้า และความใกล้ชิดของเราทั้งสองทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

คืนนั้นทั้งคืน ผมรู้ว่ามีบางอย่างพิเศษเกิดขึ้น ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมคอนโดอีกต่อไป แต่เป็นบางอย่างที่ลึกกว่านั้น สิ่งที่เริ่มต้นจากรอยยิ้มธรรมดาในยามวิกาล กลายเป็นความทรงจำที่ผมไม่มีวันลืม