ห้องพักติดกัน กำแพงบางๆ ที่กั้นไม่ไหว

หอพักแห่งนี้ผมอยู่มาสองปีแล้ว แต่ห้อง 405 เพิ่งจะมีคนย้ายเข้ามา เสียงเพลงเบาๆ จากห้องติดกันทำให้ผมอยากรู้จักเจ้าของดนตรี...

ห้องพักติดกัน กำแพงบางๆ ที่กั้นไม่ไหว

ผมอยู่หอพักแห่งนี้มาสองปีโดยไม่รู้จักเพื่อนบ้านมากนัก แต่วันที่ห้อง 405 มีคนย้ายเข้าใหม่ ทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยน

เสียงเพลงอคูสติกเบาๆ ลอยมาผ่านกำแพง ตอนแรกผมคิดว่าจะรำคาญ แต่กลับรู้สึกชอบ เสียงกีตาร์ที่ฟังดูคุ้นๆ นั้นทำให้ยามเย็นดูอบอุ่นขึ้น

การพบกันครั้งแรก

สัปดาห์ต่อมาผมเจอเธอที่ตู้เมล์ ธิดา เธอบอกว่าย้ายมาเพราะได้งานแถวนี้ เป็นนักดนตรีสอนกีตาร์และร้องเพลงในร้านกาแฟเล็กๆ

ผมบอกว่าได้ยินเสียงเพลงของเธอทุกวัน เธอขอโทษหวั่นว่าจะรบกวน แต่ผมบอกว่าชอบมาก ปกติแล้วผมมักจะชอบเปิดดูหนังโป๊เพื่อคลายเครียดก่อนนอน แต่ช่วงนี้แค่ได้ฟังเสียงเพลงของเธอก็ทำให้ผ่อนคลายได้ดีกว่ามาก นั่นทำให้เธอยิ้มออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ

คืนดนตรีสองคน

ไม่กี่วันต่อมาเธอมาเคาะประตู ถามว่าอยากฟังเพลงสดๆ ไหม ผมตอบรับทันที ชั่วโมงต่อมาเราสองคนนั่งอยู่ในห้องเธอ เธอดีดกีตาร์ร้องเพลง ผมนั่งฟังพร้อมกาแฟสองแก้ว เสียงเพลงเธอสวยมาก แต่ที่สวยกว่าคือรอยยิ้มของเธอตอนที่ร้องเพลงที่ชอบ